1. Είναι η αποτυχία στο Πανεπιστήμιο ένδειξη πνευματικής ανωριμότητας;

2. Πόσοι από τους Δρασίτες έχουν λάβει το Πτυχίο τους στην ώρα τους, πόσοι είναι άριστοι στις Σχολές τους και πώς μπορεί να συνδυαστεί ο Αγώνας για το Χριστό με τον Αγώνα για τις Σπουδές; Θα ήθελα πραγματικά να μάθω εάν υπάρχουν Δρασίτες που είναι οι “σημαίες” στη Σχολή τους όχι μόνο για το ήθος και την πίστη τους αλλά και για τις ακαδημαϊκές τους επιδόσεις.

3. Ο μοναχισμός, όχι σαν αγαμία, αλλά σαν απομόνωση, σε ποιο σημείο της Αγίας Γραφής παρουσιάζεται ως ενδεδειγμένος τρόπος ζωής;

4. Πώς συμβιβάζεται η ασκητική ζωή και η ερημητική ζωή με την εντολή του Κυρίου “πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη”;

5. Πώς μπορούμε να ξέρουμε ότι ένας κακός λογισμός προέρχεται από εμάς ή από τον πονηρό; Πότε φταίμε και πότε δεν είναι αμαρτία, αλλά ένας κακός λογισμός που διώξαμε;

6. Πώς να πολεμήσουμε τους λογισμούς όταν καταφέρνουν να εισέλθουν μέσα μας και μας ενοχλούν πιέζοντάς μας να διαπράξουμε κάτι κακό ή αντίθετο με αυτά που πιστεύουμε;

7. Ο π. Ευσέβιος Ματθόπουλος γράφει ότι μόνο με την αγάπη προς το Θεό ο άνθρωπος γίνεται ευτυχής. Τι σημαίνει αυτό;

8. Πώς κοινωνείται νοερώς και πνευματικώς ο Χριστός;

9. Πώς θα πάμε στον Παράδεισο;

10. Ποια είναι τα αίτια της χαλάρωσης του θεσμού της Οικογένειας;

11. Η Ορθόδοξη Εσωτερική και Εξωτερική Ιεραποστολή. Ο ρόλος της Ορθοδόξου Εκκλησίας στη Σημερινή Εποχή που τόσο νοσεί από την άγνοια της Αλήθειας.

12. Το Σύνδρομο του Πνευματικού Πρωτοπαλληκαρισμού και η Ψευδαίσθηση της Ομαδαρχικής Παντοδυναμίας.

13. Ο Απόστολος Πέτρος ήταν τόσο ειρηνικός στη φυλακή, που ενώ θα τον θανάτωναν την επόμενη μέρα, εκείνος κοιμότανε. Τους μαθητές του Κυρίου, που κοιμόντουσαν ενώ ο Κύριος προσευχόταν στη Γεθσημανή εν όψει του πάθους Του, γιατί τους κακολογούμε; Αποκλείεται να ήταν κι εκείνοι ειρηνικοί και σίγουροι και αναπαυμένοι με το σχέδιο του Θεού;

14. Τι είναι τα λεγόμενα συγγνωστά αμαρτήματα; Πόσο είναι το βάρος τους; Ποια είναι η τιμωρία που προξενείται;

15. Η Δευτέρα Παρουσία θα γίνει, όταν η ανθρωπότητα φθάσει στο έπακρο της ανηθικότητας; Αν ναι, τότε τι ωφελεί να προσπαθούμε να φέρουμε τους ανθρώπους στον ίσιο δρόμο, αφού έτσι κι αλλιώς κάποτε θα έρθει;