Τελικά τι είναι ο διαλογισμός;
ΥΠΝΩΣΗ . Πως τον διδάσκουν; Ενώ υπάρχουν πολλές τεχνικές και μέθοδοι για τον διαλογισμό, τελικά όλες καταλήγουν σε ένα κοινό σημείο. Φέρνουν τον νου σε μία «κατάσταση» μεταξύ ύπνου και εγρήγορσης. Σε αυτή την κατάσταση ο νους οδηγείται από την φωνή του εκπαιδευτή και δέχεται παθητικά τις εικόνες και τις ιδέες που του υποβάλει. Αντίθετα απουσιάζει η κριτική ικανότητα και η σκέψη που θα μπορούσαν να διαφωνήσουν και να προβάλουν αντίσταση στις ιδέες του «εκπαιδευτή». Αυτό είναι ύπνωση!
ΥΠΑΚΟΗ ΣΕ ΕΝΤΟΛΕΣ . Σε αυτή την κατάσταση της ύπνωσης που αφήσαμε να μας παρασύρουν, και παραδώσαμε το μυαλό μας παιχνίδι στα χέρια τους, μαθαίνουμε δύο πράγματα 1) την τεχνική του διαλογισμού και 2) να υπακούμε στις εντολές που μας δίνουν. Για το πρώτο γίνεται πολύς λόγος, για το δεύτερο κουβέντα.
ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ. Σιγά-σιγά, στην πράξη, καθώς εξασκούμε τον διαλογισμό, χωρίς συζήτηση, χωρίς σκέψη, δεχόμαστε την ύπαρξη μεταφυσικών ιδεών, όπως «ενεργειακά κέντρα» (τσάκρας), κουνταλίνη, πράνα, κ.λ.π., που μπορεί κάλλιστα να μην υπάρχουν καν, να είναι δημιουργήματα της φαντασίας, θρησκευτικά παραμύθια του Ινδουισμού. Αυτές οι «ιδέες» είναι αναπόσπαστα δεμένες με τις «τεχνικές». Δεν μπορεί να «δουλεύει» κανείς στα «ενεργειακά του κέντρα» χωρίς να πιστεύει στην ύπαρξη της Κουνταλίνη. Οι ασκήσεις αναπνοής γίνονται για να συγκεντρώσει κανείς την ενέργεια της Πράνα, για αυτό λέγονται και Πραναγιάμα. Τώρα αν υπάρχει ή όχι η «ενέργεια της Πράνα», αυτό δεν πολυσυζητιέται. Πρέπει κανείς να το …καταπιεί αμάσητο, να τους πιστέψεις… Έτσι χωρίς πολλά-πολλά χειραγωγείται η συνείδησή μας και παραβιάζεται με ύπουλο τρόπο η ελευθερία μας. Προφανώς θέλουν να μας κάνουν υπάκουους και όχι σκεπτόμενους.
ΦΑΝΤΑΣΙΑ. Έτσι σιγά-σιγά, όσο περισσότερο εξασκούμαστε στις τεχνικές, τόσο περισσότερο δημιουργείται μέσα μας ένας φανταστικός χώρος που αρχίζουμε να τον πιστεύουμε σαν πραγματικό. Έτσι μέσα στον νου μας δημιουργείται σύγχυση, καθώς η φαντασία μπερδεύεται με την πραγματικότητα. Μαθαίνουμε να αποδίδουμε την αιτία διαφόρων γεγονότων σε ανύπαρκτα πράγματα, όπως το «κάρμα», η ευλογία του γκούρου, στις γιογκικές δυνάμεις, στα άστρα. Έτσι μπερδευόμαστε και δεν μπορούμε να φτάσουμε στις αληθινές αιτίες, μια και δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε το πραγματικό από το φανταστικό, το αληθινό από το ψεύτικο. Έτσι μειώνεται η ικανότητα μας να ζούμε και να αντιμετωπίζουμε τον πραγματικό κόσμο,
ΑΥΤΟΫΠΝΩΣΗ- ΑΥΘΥΠΟΒΟΛΗ . Με τα πρώτα σεμινάρια, με τις πρώτες τεχνικές που μας μαθαίνουν, μας «βάζουν σε ένα δρόμο». Αφού μας σπρώξουν προς αυτή την κατεύθυνση μας αφήνουν να «προχωρήσουμε» μόνοι μας. Μας δελεάζουν πρώτα με μεγάλες υποσχέσεις, για κρυμμένες δυνάμεις του νου, για πνευματική αφύπνιση, που θα μας κάνουν υπεράνθρωπους. Έτσι αρχίζουμε να εξασκούμε μόνοι μας τις τεχνικές… με ζήλο. Αυτοί μας περιμένουν στην παρακάτω γωνία για να λύσουν τις απορίες μας και να μας διδάξουν ανώτερες τεχνικές.
ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΕ ΙΕΡΑΡΧΙΚΕΣ ΔOΜΕΣ . Έτσι αποκτούμε «δασκάλους» και άρα εμείς γινόμαστε μαθητές, κατώτεροι… έτσι αποκτούμε «θεϊκούς γκουρού» και άρα εμείς γινόμαστε οπαδοί-λάτρεις-πιστοί του «ανθρωποθεού» που βρίσκεται στην κορυφή της οργάνωσης και στον οποίο οφείλουμε απόλυτη υποταγή αφού αυτός είναι «θεός» και εμείς… σκέτοι άνθρωποι. Έτσι υποτασσόμαστε σε μια ιεραρχική δομή που αναπτύσσεται με το σύστημα της πυραμίδας.
ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ. Μετά θα ακολουθήσει η οικονομική μας εκμετάλλευση, μια και τα σεμινάρια δεν θα είναι για πάντα δωρεάν. Θα μας ζητηθεί να προσφέρουμε δωρεάν υπηρεσίες, δουλειά και χρόνο για «να υπηρετήσουμε την ανθρωπότητα ή τον γκούρου». Φυσικά οι άνθρωποι αυτοί δεν γνωρίζουν τα πέντε πράγματα που μας είπαν στο πρώτο σεμινάριο. Έχουν πολλές γνώσεις ψυχολογίας και ικανότητα για «ψυχολογικό χειρισμό» και όλοι γνωρίζουμε ότι η μονόπλευρη πληροφόρηση γίνεται πλύση εγκεφάλου. Πάντως δεν είναι λίγοι αυτοί που πείστηκαν να δωρίσουν περιουσιακά τους στοιχεία σε κάποιο «καταφερτζή» Ινδό που έστησε το «πνευματικό μαγαζάκι» του κάπου στην πλούσια Δύση.
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ. Όταν με τον διαλογισμό (ύπνωση- αυτοΰπνωση-αυθυποβολή) κατορθώσουν να αποδομήσουν την προσωπικότητά μας και να δομήσουν μέσα στο νου μας ένα σύστημα πλάνης (κάρμα-μετενσάρκωση-κρυμμένες δυνάμεις-κ.λ.π.), το οποίο συντηρείται με την τακτική επανάληψη του διαλογισμού, τότε είναι πολύ δύσκολο για έναν συνηθισμένο άνθρωπο να ξεφύγει από αυτά τα αόρατα πνευματικά δίχτυα… Μόνο τα αποτελέσματά τους μπορεί να δει κανείς γύρω του… Είδα ανθρώπους να παρατάνε τις σπουδές τους για να γίνουν άμισθοι εργάτες σε κάποιο άσραμ ενός γκουρού, άλλους να τρελαίνονται -από την «λαθεμένη εφαρμογή των πνευματικών ασκήσεων» είπαν- και άλλους να πεθαίνουν πάμπτωχοι, γιατί «πείσθηκαν» να δωρίσουν την περιουσία τους στον γκούρου που θα την χρησιμοποιούσε καλύτερα από αυτούς για «το καλό της ανθρωπότητας» ή για να κάνει μια συλλογή από 100 Rolls Royce ! Εμείς πάθαμε και μάθαμε και για αυτό σας ενημερώνουμε… Ψάξτε, ρωτήστε και αλλού, τα θύματά τους δεν είναι λίγα, έχουν γραφτεί και βιβλία! Ρωτήστε και αυτούς που τους απορρίπτουν, ακούστε τα επιχειρήματα, μη δέχεστε μονόπλευρη πληροφόρηση, μην αφήνετε την ζωή σας να εγκλωβισθεί μέσα σε ένα ψέμα, ψάξτε για την αλήθεια και αυτή θα σας ελευθερώσει.
ΜΑΓΕΙΑ. Φυσικά και οι άνθρωποι αυτοί που βρίσκονται στην κορυφή τέτοιων οργανώσεων δεν είναι τυχαίοι… Πρώτα-πρώτα έχουν πολλές ικανότητες, ψυχολογικές, διοικητικές, διπλωματικές, κ.λ.π. Έχουν ένα «αγαθότατο» προσωπείο και πίσω του κρύβουν μια βαθιά πονηρία. Μιλούν όμορφα και γοητευτικά! με τέχνη! αλλά κάποια τους ξεφεύγουν κάποιες φορές… Όχι από τα λόγια αλλά κυρίως από τα έργα τους μπορεί κανείς να τους καταλάβει. Ήρθαν πάμφτωχοι από την Ινδία οι περισσότεροι και μέσα σε λίγα χρόνια έγιναν πάμπλουτοι (!) και απέκτησαν ένα πλήθος οπαδών… Αυτά δεν μπορεί να τα κάνει ο καθένας! Ακούγεται μεταξύ των παλιών οπαδών τους ότι αυτοί σι άνθρωποι είναι μάγοι!… Δηλαδή δουλεύουν με τον σατανά! Προσέξτε πού πάτε να μπλέξετε… Εμείς πάθαμε και μάθαμε…
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: Για περισσότερη ενημέρωση συνιστούμε τα βιβλία α) «Διαλογισμός ή Προσευχή;» του π. Αλεβιζόπουλου – τηλ. 210-7219161 και β) «Οι γκουρού, ο νέος και ο γέροντας Παισιος» του Δ. Φαρασιώτη – τηλ 2310-272739 ή 210-3624349
Για την αντιγραφή, Χριστιανική Φοιτητική Δράση Θεσσαλονίκης
@ 
@ 
@ 
@ 
Μου φαίνονται λίγο αστεία τα όσα περιγράφετε πιο πάνω. Έχω κάνει και ύπνωση και διαλογισμό και ούτε το κριτικό μου πνεύμα έχασα ούτε και τη λογική μου. Μεγαλύτερη ύπνωση και πόρωση απο αυτή που κάνει ο χριστιανισμός εδώ και χρόνια και βάζει τουσ ανθρώπους να τον ακολουθούν με παρωπίδες δεν υπάρχει. Ευτυχώς ο κόσμος άνοιξε τα μάτια του και βλέπει και άλλες φιλοσοφίες που μπορεί να τον βοηθήσουν να αναπτυχθεί λίγο πνευματικά γιατι πλέον η θρησκεία μας το μόνο που μας διδάσκει με τα παραδείγματα των “πνευματικών μας ηγετών” είναι την μάσα και τον πόλεμο εξουσίας.Ο χριστιανισμός είναι πλέον μια επιχείρηση που σκοπό έχει να βγαζει λεφτα και να καθοδηγεί τις μάζες. Πραγματικά κρίμα….
17.09.2009 στις 23:26
Παράδειγμα της Θρησκείας μας είναι ο Χριστός!
Μάλλον εσύ φοράς παρωπίδες και δεν το βλέπεις. Πραγματικά κρίμα…
Αγαπητέ har,
δεν γνωρίζω το βάθος με το οποίο ασχοληθήκατε με το αντικείμενο του διαλογισμού και αφού εγώ δεν έχω ασχοληθεί, δεν μπορώ να επιβεβαιώσω ή να αρνηθώ τα όσα αναφέρονται στο κείμενο. Μπορώ όμως νομίζω να εκφραστώ για την παράλληλη αναφορά σας στο Χριστιανισμό.
Λοιπόν για μια θρησκεία πια 2.000 ετών με πλήθος όσων μαρτύρων και ομολογητών, ανθρώπων που διακρίθηκαν για το πνεύμα τους και όχι για τα υλικά τους αγαθά, που δεν μιμήθηκαν κάποιον πιθανώς ανάξιο “πνευματικό ηγέτη” αλλά τον ίδιο το Χριστό δεν νομίζω ότι μπορούν να σταθούν τα παραπάνω.
Ο Χριστός δεν ήθελε ούτε “μάσα” ούτε “εξουσία” κοσμική. Για να τον καταδικάσει λοιπόν κανείς θα πρέπει να έχει ψάξει καλά, όπως ψάχνει τον καλύτερο γιατρό, και να μην αφεθεί στο πληθωρικά προβαλλόμενο κακό. Γιατί εκεί αξίζει η κρίση του Χριστιανισμού: σε αυτούς που τον εφαρμόζουν, όχι σε αυτούς που θα έπρεπε να το κάνουν.
Συμφωνώ μαζί σου και θα ήθελα να απαντήσω ως προς τη πρόταση αυτή…
“Δεν μπορεί να «δουλεύει» κανείς στα «ενεργειακά του κέντρα» χωρίς να πιστεύει στην ύπαρξη της Κουνταλίνη.”
Γιατί όλα μα όμως όλα πρέπει να έχουν τίτλους ή να ανήκουν κάπου που να μην μπορούμε να τα απομονώσουμε ώστε να τα δουλέψουμε αυτόνομα;
Ο χριστιανισμός με έχει διδάξει πολλά τα οποία όμως ανακάλυψα μόνη μου χωρίς την βοήθεια κληρικών ή κατηχητικών.
Ο ινδουισμός με δίδαξε και αυτός πολλά χωρίς τη βοήθεια κάποιου “γκουρού”.
Ακόμη και το ρεύμα του αθεισμού με δίδαξε πολλά χωρίς τη βοήθεια ομάδων που ανήκουν σε αυτόν.
Πιστεύω πως αν είμαστε ανοιχτοί απέναντι σε αυτό που καλούμε “ζωή”, σε αυτό που καλούμε “συμπαντική αγάπη” και αν στηριζόμαστε μόνο στα δικά μας πόδια δεν έχουμε ανάγκη απο τίτλους ή απόψεις του στυλ “αυτό είναι καλό – αυτό είναι κακό”.
Βέβαια θα πρέπει να είμαστε προσεχτικοί στο να μην μπερδεύουμε αυτό που είμαστε με αυτό που λαμβάνουμε ως πληροφορία απο οποιοδήποτε “πνευματικό μονοπάτι” γνωρίζουμε.
Τέλος κάνω συνέχεια μια ερώτηση στους ένθερμους υποστηρικτές του χριστιανισμού…”Τι γίνετε με έναν άνθρωπο ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ινδία και που πιθανότατα ποτέ του δεν θα γνωρίσει τη διαδασκαλία του χριστιανισμού; Αυτός θα πάει στη κόλαση ή δεν θα μάθει ποτέ του για την αλήθεια και τη γνώση που μας μετέφερε ο Χριστός; Αυτός δηλαδή θα είναι το παιδί ενός κατώτερου Θεού;” Η απάντηση που λαμβάνω είναι η εξής…”Θα κριθεί ανάλογα με τις πράξεις του.”
Συμφωνώ και γενικεύω, όλοι μας θα κριθούμε σύμφωνα με τις πράξεις μας στην εδώ ζωή είτε είμαστε βουδιστές, είτε ινδουιστές, είτε χριστιανοί κοκ.
Δεν υπάρχει το καλύτερο και το χειρότερο πνευματικό σύστημα, υπάρχουν μόνο διαφορετικά πνευματικά μονοπάτια.
Υπάρχει ένα και μοναδικό πνευματικό μονοπάτι και αυτό είναι η μία, αγία, καθολική και αποστολική εκκλησία. Όσο απόλυτος κι αν ακούγομαι αυτή τη φορά, θα επιμείνω.
Γιατί το γνωρίσαμε εμείς; Γιατί δεν γεννηθήκαμε αλήθεια εμείς στην Ινδία ή γιατί δεν γεννήθηκε ένας Ινδός εδώ; Δεν θα καταλήξει πουθενά αυτή η εξέταση, ούτε στην “τύχη”. Όταν μιλάμε για ανθρώπινες παραμέτρους, ζούμε με αυτές: δεν μπορούν να γεννηθούν όλοι σε ορθόδοξη χώρα. Αυτό δε σημαίνει ότι όλοι οι άλλοι αδικούνται από το Θεό. Αν κάποιος από αυτούς θα ωφελούνταν από το να γνωρίσει το χριστιανισμό, είναι πολύ εύκολο στο Θεό να τον οδηγήσει στο δρόμο του, ακόμα και να του αποκαλυφθεί ο ίδιος, αν χρειαστεί. Και αν δεν τον γνωρίσει ποτέ, έχει ο Θεός τα κριτήριά του, τα οποία δεν μπορεί να είναι σε μας απολύτως γνωστά. Σε κάθε περίπτωση για αυτό το λόγο υπάρχει η εξωτερική ιεραποστολή, για την διάδοση του λόγου του μοναδικού Θεού.
Και επιβεβαίωση της πνευματικής αξίας του (ορθοδόξου) χριστιανισμού είναι οι μάρτυρες και ομολογητές του και ο πόλεμος που δέχεται έσωθεν και έξωθεν (διώκτες/ αιρέσεις).
‘Ολοι οι ‘Ορθόδοξοι είμαστε συναθλητές στο στάδιο γιά τήν γνωστή κατάκτιση τής άγάπης τού Χριστού. Ο κάθε ένας έχει σοβαρό αγώνα μπροστά του. ΄Ο αόρατος πόλεμος πού υπάρχει για την άρπαγή της ψυχής μας με κάθε ψέμα γιά εύκολη πρόσβαση στήν εύκολη ζωή είναι δολώματα τού διαβόλου. Δέν ύπάρχει διαλογισμός μόνο προσευχή. Σ΄
αύτήν τήν ζωή άγωνιζόμαστε μόνοι μας για τήν σωτηρία τής ψυχής μας, είτε διαβάζοντας πατερικά βιβλία, τήν καινή διαθήκη όπου στο κεφάλαιο γ΄του Ιωάννη λέει ο Χριστός ποιοί θα σωθούν. Επίσης τό βιβλίο τού Κου Φαρασιώτη είναι πολύ κατατοπιστικό σχετικά με τόν διαλογισμό, τήν γιόγκα καί τίς δαιμονικές αυτές ανθρώπινες κατασκευές των πλουσίων γιά νά κρατήσουν στά μέτρα πού τούς συμφέρει τούς φτωχούς. Ο Χριστός ήλθε φτωχός καί μας έδειξε ότι ή πορεία τής ζωής μας όσο κρατήσει, είναι νά είμαστε ό καθένας άπό έμάς σωστός έναντι τών άλλων είτε μάς έχει δώσει πλούτη πού τα χειριζόμαστε με άγάπη έναντι των άλλων είτε είμαστε φτωχοί, άγωνιζόμαστε έντιμα. Ένας είναι ό άληθινός πνευματικός δρόμος, δέν ύπάρχει άλλος γιά να τόν γνωρίσουμε διαβάζουμε & τό ψάχνουμε. άλλοιώς πέφτουμε εύκολα σέ παγίδες τού διαβόλου. Δεχθείτε τόν αρθρογράφο πού λέει ο παθών καί μαθών. Γνωρίζω πολλούς παθόντες. Εύχομαι να μήν πάθετε καί είναι πολύ άργά. Οί Ινδουιστικές ψευτοφιλοσοφίες δέν περιέχουν τήν άγάπη πού περιέχει ή διδασκαλία τού Χριστού. Μεγάλο λάθος νά έχουμε σάν παράδειγμα τούς ίερείς ή άλλα πρόσωπα. Αύτά άν έχουμε έπαρκή γνώση τό μόνο πού κάνουμε έίναι νά προσευχόμαστε για τούς πεσόντες συναθλητές τού Χριστού.
Πάντως, από όσα ξέρω, το παραπάνω κείμενο είναι γραμμένο από τον Δ. Φαρασιώτη, ο οποίος γνώρισε πολλούς γκουρού, απροκατάληπτα αναζήτησε την καρδιά του ινδουισμού και τον απέρριψε…
Εγω ποτέ δεν απέριψα ούτε τον Θεό ούτε τον Χριστό!!Αλοίμονο! Την εκκλησία και τους θεσμούς της ήθελα να κρίνω. Δεν αμφιβάλλω ότι υπήρξαν άγιοι άνθρωποι που υπηρέτησαν αυτή τη θρησκεία, αλλα δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί και τα κακά και τα εγκλήματα που έγιναν αυτά τα 2000 χρόνια στο όνομα του χριστιανισμού (και βάζω και τον καθολικισμό μέσα). Ο χριστιανισμός είναι μια υπέροχη θρησκεία που όμως θα έπρεπε οι πιστοί της να σέβονται και να δέχονται και τους ανθρώπους που επιλέγουν να πιστέυουν σε κάτι διαφορετικό χωρίς να τους κρίνουν. Όσον αφορά το κείμενο, απλά κατακρίνω τον τρόπο που παίρνει τα πραγματα που φοβάται ο κόσμος και τα μεγενθύνει (πχ ότι στον υπνωτισμό σου επιβάλλουν ιδέες σου αλλοιώνουν την προσωπικότητα και σου παίρνουν τα λεφτά σου). Ισως υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις αλλα δεν θα πρεπε να το γενικεύουμε. Η εκκλησία δεν ζητά λεφτα?Για κάθε κερί, που παίρνουμε, για κάθε μυστήριο που τελείτε, και για πολλά άλλα πραγματα?Οσον αφορά τη “μάσα” αυτό που ήθελα να πώ είναι ότι αρνούμαι να δεχτώ ότι υπάρχουν παιδάκια στο κόσμο που πεινάνε και πεθαίνουν ενώ οι ηγέτες της εκκλησίας μας (οι περισσότεροι υπέρβαροι) βγαίνουν τυλιγμένοι στα χρυσά, χτίζουν υπέρογγες εκκλησίες, έχουν επιχειρήσεις, ξενοδοχία, μετοχές κά. Δεν ξέρω για την Ελλάδα αλλά στη Κϋπρο φέτος ο Αρχιεπίσκοπος δήλωσε πως θα μειωθούν οι βοήθειες γιατί η επιχείρηση περνά κρίση!!!Τωρα δεν θα έπρεπε να σταθεί η εκκλησία στους φτωχούς και τους άρρωστους περισσότερο απο ποτε?Τωρα που ο κόσμος όλος περνά οικονομική κρίση, ας μειωθεί η περιουσία της εκκλησίας, δεν θα πάθει τπτ. Εν ολίγοις, δεν είμαι εναντίον του χριστιανισμού, είμαι υπερ του να εκσυχρονιστεί και να γίνει πραγματικά πνευματική θρησκεία όπως θα έπρεπε να είναι. Και η προσευχή διαλογισμός είναι που μας φέρνει σε επαφή με τον εσωτερικό μας εαφτό και κατα συνέπεια και με τον Θεό.Ακόμα και ο ίδιος ο Χριστός διαλογιζόταν μέσω της προσευχής.
Νομίζω μπερδεύετε μαζί αλήθειες και ανακρίβειες και αυτό οδηγεί πάντα σε επισφαλή συμπεράσματα.
Δεν έχει νόημα να αρχίσουμε να δίνουμε ορισμούς του διαλογισμού και να τον συγκρίνουμε με την προσευχή του ορθοδόξου, η οποία είναι μια βιωματική προσέγγιση του Θεού, μια δοξολογία, μια ευχαριστία, μια αίτηση, ένας διάλογος στους πιο χαρισματούχους. Δεν νομίζω ότι ο διαλογισμός προσφέρει τέτοιες ευκαιρίες, ούτε κατ’ επέκταση ότι ο Χριστός “διαλογιζόταν”.
Η Εκκλησία στο ανθρώπινο δυναμικό της μπορεί να δεχθεί κρίσεις και να κάνει λάθη. Ουσιαστικά όμως σαν σώμα (το σύνολο των πιστών) με κεφαλή τον αρχηγό και θεμελιωτή της Χριστό δεν έχει να φοβηθεί λάθη. Αυτή και μόνη προσφέρει τα μέσα αγιασμού από της ιδρύσεώς της.
Και αν θέλουμε να την κρίνουμε κοσμικά-υλιστικά (πχ. διαχείριση οικονομικών) τότε θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε και τα ανάλογα, δίκαια, σύγχρονα κριτήρια.
Συγγνώμη αλλά αυτό που λες είναι τελείως άκυρο και δεν υπάρχει ούτε η παραμικρή υπόννοια στη Γραφή ότι ο Χριστος διαλογιζόνταν.Αντίθετα λέει ότι συνομιλούσε με το Θεό Πατέρα όπως όταν πρόκειται για κάποιο πρόσωπο.” Και η προσευχή διαλογισμός είναι που μας φέρνει σε επαφή με τον εσωτερικό μας εαφτό και κατα συνέπεια και με τον Θεό”:δηλαδή λες ότι είμαστε Θεοί;γιατί οι ινδουιστές αυτό πιστεύουν με το “μέσα μου είναι ο θεός”
Πάντως συμφωνώ πολύ ότι σχετικά με τα οικονομικά της Εκκλησίας γίνονται πολλά λάθη και κάποτε θα πρέπει να ακούσουμε αυτή την κριτική που γίνεται, η οποία δεν είναι απαραίτητα κακοπροαίρετη.
Ποιος δεν ενοχλείται από τα σημαντικά ποσά που ζητούνται για τα μυστήρια; Από το γεγονός ότι τα μυστήρια κατάντησαν τελετές χωρίς κατηχητική χρησιμότητα; Από τα πολυτελή αυτοκίνητα κάποιων κληρικών; Αν δε μας ενοχλούν όλα αυτά, ίσως κι εμείς να μην είμαστε και τόσο σωστοί…
Ή να μην είμαστε τόσο σωστοί, ώστε να μας ενοχλούν υπερβολικά και παραπάνω από τα δικά μας σφάλματα. Και τα δυο μπορούν να ισχύουν.
Ξεφύγαμε όμως από το αρχικό θέμα…
Αγαπητέ Zeidoros
Ούτε τα μυστήρια κατάντησαν τελετές χωρίς κατηχητική χρησιμότητα, ούτε ζητούνται τα σημαντικά ποσά που αναφέρεις.
Δυστυχώς οι περισσότεροι πηγαίνουμε στην εκκλησία μόνο σε γάμους , βαφτίσεις και κηδείες. Αυτό από μόνο του αποδεικνύει ότι οι λόγοι που πηγαίνουμε είναι κοσμικοί και όχι πνευματικοί. Πόσοι από εμάς προσευχηθήκαμε για το νεοφώτιστο , για το ζευγάρι ή για τον μεταστάντα στις αντίστοιχες περιπτώσεις κατά τη διάρκεια της ακολουθίας;Και πόσοι από εμάς κρίναμε και κατακρίναμε τον έναν ή τον άλλον από τους παρόντες, χωρίς να τον γνωρίζουμε;Πόσα ζευγάρια , πόσοι γονείς και πόσοι συγγενείς παρακολουθήσαμε τα υπέροχα λόγια αυτών των ακολουθιών; Πόσα διδάγματα παίρνει το νέο ζευγάρι από το μυστήριο του γάμου; Πόσα διδάγματα παίρνουν οι γονείς αλλά και το ίδιο το παιδί αργότερα από το μυστήριο της βάπτισης; Πόσο ελπιδοφόρες και διδακτικές είναι οι τόσο ποιητικές ακολουθίες της κηδείας και του μνημοσύνου;Αλλά για να τα αισθανθούμε όλα αυτά πρέπει να παρακολουθήσουμε , όχι απλά να είμαστε παρόντες. Ποιός όμως από εμάς δίνει σημασία στα υπεραιώνια διδάγματα;Εμείς πηγαίνουμε μόνο για να μας δουν και να μην μας παρεξηγήσουν που δεν πήγαμε.
Μας ενδιαφέρει μόνο η εντύπωση και τίποτε άλλο.Στη δεξίωση του γάμου και στο στολισμό , ποτέ δε λέμε όχι στα χρήματα που μας ζητούν , απεναντίας φροντίζουμε να γίνει και ευρύτερα γνωστό το μέγεθος των εξόδων μας.Το ίδιο και στην ιερότατη στιγμή της βάπτισης των παιδιών μας. Εχω παντρευτεί ,έχω παντρέψει και έχω βαφτίσει.Ποτέ δε μου ζητήθηκε το παραμικρό . Πάντρεψα ζευγάρι και ο ιερέας μου επέστρεψε χρήματα. Βάπτισα παιδί και ο ιερέας αρνήθηκε την παραμικρή αμοιβή.(ακόμα και για τους ψάλτες και το νεωκόρο) Έδωσα χρήματα για τους σεισμοπαθείς του 99 και ο ιερέας δε με άφησε να φύγω χωρίς να πάρω την απόδειξη την οποία ούτε ζήτησα, ούτε ήθελα και με συγχωρείτε για τη συγκεκριμένη αναφορά.Μόνο σε εμένα συμβαίνουν αυτά;
Σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνετε να ασχοληθώ εγώ και όλοι μας με ζητήματα πέρα από την πεζή καθημερινότητα.
Με εκτίμηση σε όλους
ΒΑΣΙΛΗΣ Γ. ΚΑΠΠΟΣ
ΥΓ
Είχα διαβάσει παλαιότερα σε ένα διήγημα ότι πρέπει πάντοτε να παραμένουμε μετά τη Θεία Λειτουργία στα μνημόσυνα γιατί ίσως κάποτε να βρεθούμε στη θέση να θέλουμε να υπάρχει κάποιος και στο δικό μας και να προσευχηθεί και για την δική μας ψυχή και ας μη μας γνωρίζει.
Αγαπητέ Βασίλειε, χαίρε.
Καταρχήν, όσον αφορά τα χρήματα, η αλήθεια είναι ότι δεν έχω μια γενική εικόνα. Εγώ όμως έγινα μάρτυς μιας τέτοιας “δοσοληψίας” και μάλιστα μου φάνηκε υπερβολικό το ποσό! Συμφωνώ ότι σε ένα γάμο ή σε μία βάφτιση μοιράζουμε τα χρήματα με τη σέσουλα από δω κι από κει και δε φανερώνει ειλικρίνεια να κολλάμε στο ποσό που προσφέρουμε στο Ναό, γιατί αυτό αποτελεί μικρό κλάσμα μόνο.
Όμως, αυτό που με ενοχλεί και που δεν μπορώ να το δικαιολογήσω είναι οι ποικίλες κοσμικότητες στις οποίες αναφέρεσαι. Δεν είναι υπεύθυνοι οι ιερείς να κατηχήσουν το ζευγάρι πάνω στο Μυστήριο του Γάμου; Αν δεν το κάνουν, τι νόημα έχει η συμμετοχή στο Μυστήριο; Δεν πιστεύω ότι οι περισσότεροι που επιλέγουν τον ορθόδοξο χριστιανικό γάμο από τον πολιτικό το κάνουν “για να λάβουν την ευλογία του Θεού”. Κύριος λόγος μού φαίνεται η κοσμικότητα. Κι απ’ όσους κάνουν πολιτικό γάμο, οι περισσότεροι απλά δεν μπορούν να πληρώσουν όλα όσα συνεπάγεται ένας θρησκευτικός. Άρα πού καταλήγουμε; Ο θρησκευτικός γάμος να εκλαμβάνεται ως τελετή. Γι’ αυτό θα έπρεπε να απαγορευτούν οι πολυτέλειες και τα έξοδα στους ορθόδοξους γάμους και να θεσμοθετηθεί μια κάποια κατήχηση πριν από αυτόν. Στη Μητρόπολη Δημητριάδας, π.χ., οι άδειες γάμου παραδίδονται ομαδικά σε μια συγκέντρωση, όπου ο Επίσκοπος κατηχεί τους νεόνυμφους!
Αλλά όταν εμείς οι “εκκλησιαζόμενοι” χριστιανοί είμαστε τόσο εκκοσμικευμένοι, πώς μπορούμε να κατηγορήσουμε τους παπάδες μας; Ή πώς να κρίνουμε τους αδελφούς μας που βλέπουν τη δόξα και όχι τη χάρη του Μυστηρίου;
Ας αφήσουμε τους διαλογισμούς και τα άλλα ανούσια πράγματα και ας σκεφτούμε το νόημα της ζωής που είναι ο Θεός!!!!
23.09.2009 στις 11:17
Ναι αλλά από αυτά τα ανούσια μερικοί χάνουνε την ουσία..
Άρα δεν μπορούμε να τα αφήσουμε έτσι!
Ναι δίκαιο έχεις αλλά αν έχουμε δυνατή πίστη δεν πτοούμαστε από τίποτα!!!
23.09.2009 στις 14:28
Αυτό ακριβώς το νόημα της ζωής είναι που μας παρακινεί να ασχοληθούμε με αυτά τα θέματα. Πρέπει να βαδίζουμε προσεκτικά, να γνωρίζουμε τις παγίδες, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος να τις υποτιμήσουμε. Να πάθουμε ανοσία για να μην χάσουμε την ουσία…
(και κάτι εκτός θέματος: καλό είναι να γράφουμε με κάποιο όνομα ή ψευδώνυμο για να διακρίνουμε αν γράφει ο ίδιος επισκέπτης ή διαφορετικοί και να ακολουθούμε τη σκέψη τους στις ανταπαντήσεις)
[Για την παρατήρηση του Ratsas στην παρένθεση]
Είναι όντως ένα θέμα το οποίο πρέπει να εξετάσουμε από την πλευρά της διαχείρισης.
Από την πλευρά των σχολιαστών όμως είναι καλό και εύκολο, αν επιθυμούν να συμμετάσχουν σε μία συζήτηση και να φαίνεται η στοιχειώδης ταυτότητά τους, να δημιουργούν ένα λογαριασμό χρήστη, ώστε το ψευδώνυμο που θα δηλώσουν να τους συνοδεύει στα σχόλιά τους.
Ακόμη, μπορούμε να χρησιμοποιούμε το [Απάντηση σε αυτό το σχόλιο] ώστε και από τη διάταξη των σχολίων να φαίνεται η αλληλουχία.
Παράθεση: kantonopou’s blog » Blog Archive » Διαλογισμός (ή αυθυποβολή και αυτοΰπνωση). Τελικά τι είναι ο διαλογισμός;