http://www.xfd.gr/%ce%b5%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b9%ce%bf/%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ad%cf%82/%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%82/%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ae-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%84%cf%85%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%ac%ce%b3%ce%bf%cf%85 Φοιτητικός τομέας του Συλλόγου Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Δράσεως «Ο Μέγας Βασίλειος» Fri, 10 Feb 2012 10:12:41 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 http://www.xfd.gr/%ce%b5%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b9%ce%bf/%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ad%cf%82/%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%82/%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ae-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%84%cf%85%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%ac%ce%b3%ce%bf%cf%85/comment-page-1#comment-1244 Ζωτικός Sat, 13 Feb 2010 22:30:23 +0000 http://www.xfd.gr/?p=9683#comment-1244 Επειδή, όλοι λίγο πολύ είμαστε "φορείς" του ιού της κατάκρισης, σκάφτηκα να παραθέσω ορισμένα χωρία των Πατέρων της Εκκλησίας μας σχετικά με την αμαρτία αυτή. ΑΓ. ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ: "Το να βάζουμε θύρα στη γλώσσα και να μη την αφήνουμε να βγάζει με τρόπο απρεπή τα λόγια μας, είναι κατόρθωμα και ευκαρπία σοφής και αγίας ψυχής. Πρέπει λοιπόν να αποφεύγουμε πριν από τα άλλα: τις βλασσφημίες, τα κουτσομπολιά, τις κατακρίσεις, τις ύβρεις, τις αισχρολογίες, τις απερισκεψίες και τις βωμολοχίες, και μάλλον να ευλογούμε και να μην καταριόμαστε και να συνηθίζουμε κατά κάποιο τρόπο τη γλώσσα μας στις υμνωδίες προς το Θεό, να λέμε την αλήθεια στον πλησίον μας και να εμποδίζουμε τα χείλη μας να μη λένε τίποτε το δόλιο." ΑΒΒΑΣ ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ: "Και το να ακούσει (κανείς) ευχάριστα την καταλαλιά, κι αυτό είναι καταλαλιά και έχει την ίδια κατάκριση (τιμωρία, καταδίκη απ' τον Θεό) ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ:"Το να κατακρίνει κανείς είναι αρπαγή χωρίς ντροπή του αξιώματος του Θεού, ενώ η κατάκριση είναι όλεθρος της ίδιας της ψυχής αυτού που κατακρίνει". Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ: "Σε δύο περιπτώσεις κατά τη γνώμη μου, επιτρέπεται να ειπούμε κάτι κακό για κάποιον: 1)Όταν υπάρχει ανάγκη να συσκεφθεί κανείς με άλλους πεπειραμένους πως θα διορθωθεί εκείνος που αμάρτησε, κι 2) όταν χρειαστεί να προφυλάξουμε εκείνους που από άγνοια μπορούν πολλές φορές να συναναστραφούν με κάποιον κακό, σαν να ήταν καλός. ΑΓ. ΙΩ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: (Στην περίπτωση που κάποιος κάνει κάτι πολύ κακό) "Να τον διορθώσεις βέβαια, αλλ' όμως όχι σαν αντίπαλος, ούτε σαν εχθρός που θέλει εκδίκηση, αλλά σαν γιατρός που παρασκευάζει φάρμακα. Γιατί δεν είπε να μην συγκρατήσεις αυτόν που αμαρτάνει, αλλά να μην τον κρίνεις. Δηλαδή να μην γίνεις αυστηρός δικαστής". ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Να προσπαθούμε να κρίνουμε μόνο τους εαυτούς μας. Κι αν καμιά φορά χρειάζεται να κρίνουμε κάποιον, να το κάνουμε με πραγματική αγάπη. Το στοιχείο της αγάπης είναι αυτό που μεταβάλλει την κρίση από εμπαθή σε ευμενή, από κακοπροαίρετη σε καλοπροαίρετη, από εχθροπαθή σε νουθετική. Ας επανεξετάσουμε, λοιπόν, τα κίνητρα, και την ψυχική διάθεση με την οποία κρίνουμε κάποιον. Και ας θυμόμαστε, ότι το επίπεδο της τέλειας αγάπης και ανεξικακίας είναι να βλέπουμε τους αδελφούς μας σαν κομμάτι δικό μας και μάλιστα καλύτερους από εμάς και τους εαυτούς μας χειρότερους όλων και άξιους της κολάσεως. Επειδή, όλοι λίγο πολύ είμαστε “φορείς” του ιού της κατάκρισης, σκάφτηκα να παραθέσω ορισμένα χωρία των Πατέρων της Εκκλησίας μας σχετικά με την αμαρτία αυτή.
ΑΓ. ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ: “Το να βάζουμε θύρα στη γλώσσα και να μη την αφήνουμε να βγάζει με τρόπο απρεπή τα λόγια μας, είναι κατόρθωμα και ευκαρπία σοφής και αγίας ψυχής.
Πρέπει λοιπόν να αποφεύγουμε πριν από τα άλλα: τις βλασσφημίες, τα κουτσομπολιά, τις κατακρίσεις, τις ύβρεις, τις αισχρολογίες, τις απερισκεψίες και τις βωμολοχίες, και μάλλον να ευλογούμε και να μην καταριόμαστε και να συνηθίζουμε κατά κάποιο τρόπο τη γλώσσα μας στις υμνωδίες προς το Θεό, να λέμε την αλήθεια στον πλησίον μας και να εμποδίζουμε τα χείλη μας να μη λένε τίποτε το δόλιο.”
ΑΒΒΑΣ ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ: “Και το να ακούσει (κανείς) ευχάριστα την καταλαλιά, κι αυτό είναι καταλαλιά και έχει την ίδια κατάκριση (τιμωρία, καταδίκη απ’ τον Θεό)
ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ:”Το να κατακρίνει κανείς είναι αρπαγή χωρίς ντροπή του αξιώματος του Θεού, ενώ η κατάκριση είναι όλεθρος της ίδιας της ψυχής αυτού που κατακρίνει”.
Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ: “Σε δύο περιπτώσεις κατά τη γνώμη μου, επιτρέπεται να ειπούμε κάτι κακό για κάποιον: 1)Όταν υπάρχει ανάγκη να συσκεφθεί κανείς με άλλους πεπειραμένους πως θα διορθωθεί εκείνος που αμάρτησε, κι 2) όταν χρειαστεί να προφυλάξουμε εκείνους που από άγνοια μπορούν πολλές φορές να συναναστραφούν με κάποιον κακό, σαν να ήταν καλός.
ΑΓ. ΙΩ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: (Στην περίπτωση που κάποιος κάνει κάτι πολύ κακό) “Να τον διορθώσεις βέβαια, αλλ’ όμως όχι σαν αντίπαλος, ούτε σαν εχθρός που θέλει εκδίκηση, αλλά σαν γιατρός που παρασκευάζει φάρμακα. Γιατί δεν είπε να μην συγκρατήσεις αυτόν που αμαρτάνει, αλλά να μην τον κρίνεις. Δηλαδή να μην γίνεις αυστηρός δικαστής”.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Να προσπαθούμε να κρίνουμε μόνο τους εαυτούς μας. Κι αν καμιά φορά χρειάζεται να κρίνουμε κάποιον, να το κάνουμε με πραγματική αγάπη. Το στοιχείο της αγάπης είναι αυτό που μεταβάλλει την κρίση από εμπαθή σε ευμενή, από κακοπροαίρετη σε καλοπροαίρετη, από εχθροπαθή σε νουθετική.
Ας επανεξετάσουμε, λοιπόν, τα κίνητρα, και την ψυχική διάθεση με την οποία κρίνουμε κάποιον. Και ας θυμόμαστε, ότι το επίπεδο της τέλειας αγάπης και ανεξικακίας είναι να βλέπουμε τους αδελφούς μας σαν κομμάτι δικό μας και μάλιστα καλύτερους από εμάς και τους εαυτούς μας χειρότερους όλων και άξιους της κολάσεως.

]]>