Σχόλια στο Η γέννηση του Χριστού και ο πόλεμος των ηδονών http://www.xfd.gr/%ce%b5%ce%ba%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%af%ce%b1/%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ac/%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%82/%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%8d-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%b7%ce%b4%ce%bf%ce%bd%cf%8e%ce%bd Φοιτητικός τομέας του Συλλόγου Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Δράσεως «Ο Μέγας Βασίλειος» Sat, 11 Feb 2012 10:22:13 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 Από: Emerentiana http://www.xfd.gr/%ce%b5%ce%ba%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%af%ce%b1/%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ac/%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%82/%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%8d-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%b7%ce%b4%ce%bf%ce%bd%cf%8e%ce%bd/comment-page-1#comment-3685 Emerentiana Fri, 29 Oct 2010 17:17:38 +0000 http://www.xfd.gr/?p=8538#comment-3685 Συγχαρητήρια! Τι ωραίο κείμενο! Πόσες απαντήσεις δίνει και πόσο κουράγιο για τη συνέχιση του αγώνα πρός τον Φωτισμό και την Θέωση! Συγχαρητήρια! Τι ωραίο κείμενο! Πόσες απαντήσεις δίνει και πόσο κουράγιο για τη συνέχιση του αγώνα πρός τον Φωτισμό και την Θέωση!

]]> Από: Ζωτικός http://www.xfd.gr/%ce%b5%ce%ba%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%af%ce%b1/%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ac/%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%82/%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%8d-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%b7%ce%b4%ce%bf%ce%bd%cf%8e%ce%bd/comment-page-1#comment-3682 Ζωτικός Fri, 29 Oct 2010 14:41:52 +0000 http://www.xfd.gr/?p=8538#comment-3682 Η εμπαθής και εφάρματη ηδονή έχει κατά κύριο λόγο 2 πηγές προέλευσης. Το «εγώ» μας και την ύλη. Και τις 2 μορφές ηδονής θα μπορούσαμε να τις παρομοιάσουμε με την αγαπητή σε όλους μας σοκολάτα… Αν τη φας για πρώτη φορά θα σε εντυπωσιάσει, αν όμως αποτελεί το αποκλειστικό καθημερινό σου διαιτολόγιο, πρώτον θα αηδιάσεις απ΄ τη γεύση της και δεύτερον θα πεθάνεις από την πείνα, αφού η θρεπτική της αξία δεν είναι αρκετή για την επιβίωσή σου… Προκειμένου λοιπόν ο άνθρωπος να μη γίνει θύμα ούτε της πρώτης, αλλά ούτε και της δεύτερης εμπειρίας 2 δρόμοι-επιλογές ανοίγονται μπροστά του: Ή θα ακολουθήσει την οδό της αυταπάτης της ποικιλίας, η οποία θα του προσφέρει ηδονή, αλλά ποτέ δε θα τον χορτάσει ή θα συνεχίσει να τρέφεται με το ίδιο προϊόν ηδονής, έχοντας κάνει ήδη την επαγωγική διαπίστωση που συνιστά όμως στην απόληξή της αυθαίρετη παραδοχή, ότι αυτά είναι τα έσχατα όρια της ηδονής… Και οι 2 δρόμοι συνιστούν αυτοκτονία σε μεταφυσικό επίπεδο. Τόσο απ’ το Ευαγγέλιο όσο και απ’ την πατερική Παράδοση συνάγεται ότι η ηδονή σε επίπεδο ύλης έχει ημερομηνία λήξης και εξαντλείται στην ικανοποίηση ενός εγωιστικού καπρίτσιου. Ασφαλώς, όλη η παραπάνω συλλογιστική πορεία προϋποθέτει την θεωρία του μεταβλητού της ποιότητας της ηδονής ανάλογα με τον πεπερασμένο ή μη χαρακτήρα της. Δηλαδή, πραγματική αξία έχει κάτι που αποφέρει αμείωτη και ακόρεστη ηδονή και όχι ηδονή με διακυμάνσεις και φθίνουσα ένταση. Όσοι, λοιπόν, έχουν ζήσει την Ορθόδοξη Πνευματικότητα θα έχουν βιώσει την χαώδη απόσταση και το ανούσιο της συγκρίσεως ανάμεσα στην γήινη και την εκ Θεού ηδονή. Η μία υποβιβάζει, η άλλη ανυψώνει, η μία τυφλώνει, η άλλη φωτίζει η μία υποδουλώνει ,η άλλη απελευθερώνει. Παρόλ’ αυτά, το στοιχείο που καθιστά λιγότερο δημοφιλή την επιλογή της ανώτερης ηδονής, είναι ότι η βίωσή της προϋποθέτει την υπερφυσική κένωση, που μεταφράζεται σε αγώνα, οδύνη, αυταπάρνηση, υπομονή. Στην ελεύθερη προαίρεσή μας, λοιπόν, εναπόκειται η επιλογή της ποιότητας των ηδονών που θα γευόμαστε με κριτήριο το κατά πόσο θα μετουσιώνουν τη ζωή μας σε πορεία ανάβασης προς τον ζώντα Θεό ή σε καταδικαστική κατρακύλα προς τη χωματερή του τίποτα… Η εμπαθής και εφάρματη ηδονή έχει κατά κύριο λόγο 2 πηγές προέλευσης. Το «εγώ» μας και την ύλη. Και τις 2 μορφές ηδονής θα μπορούσαμε να τις παρομοιάσουμε με την αγαπητή σε όλους μας σοκολάτα… Αν τη φας για πρώτη φορά θα σε εντυπωσιάσει, αν όμως αποτελεί το αποκλειστικό καθημερινό σου διαιτολόγιο, πρώτον θα αηδιάσεις απ΄ τη γεύση της και δεύτερον θα πεθάνεις από την πείνα, αφού η θρεπτική της αξία δεν είναι αρκετή για την επιβίωσή σου… Προκειμένου λοιπόν ο άνθρωπος να μη γίνει θύμα ούτε της πρώτης, αλλά ούτε και της δεύτερης εμπειρίας 2 δρόμοι-επιλογές ανοίγονται μπροστά του: Ή θα ακολουθήσει την οδό της αυταπάτης της ποικιλίας, η οποία θα του προσφέρει ηδονή, αλλά ποτέ δε θα τον χορτάσει ή θα συνεχίσει να τρέφεται με το ίδιο προϊόν ηδονής, έχοντας κάνει ήδη την επαγωγική διαπίστωση που συνιστά όμως στην απόληξή της αυθαίρετη παραδοχή, ότι αυτά είναι τα έσχατα όρια της ηδονής… Και οι 2 δρόμοι συνιστούν αυτοκτονία σε μεταφυσικό επίπεδο.

Τόσο απ’ το Ευαγγέλιο όσο και απ’ την πατερική Παράδοση συνάγεται ότι η ηδονή σε επίπεδο ύλης έχει ημερομηνία λήξης και εξαντλείται στην ικανοποίηση ενός εγωιστικού καπρίτσιου.
Ασφαλώς, όλη η παραπάνω συλλογιστική πορεία προϋποθέτει την θεωρία του μεταβλητού της ποιότητας της ηδονής ανάλογα με τον πεπερασμένο ή μη χαρακτήρα της. Δηλαδή, πραγματική αξία έχει κάτι που αποφέρει αμείωτη και ακόρεστη ηδονή και όχι ηδονή με διακυμάνσεις και φθίνουσα ένταση.

Όσοι, λοιπόν, έχουν ζήσει την Ορθόδοξη Πνευματικότητα θα έχουν βιώσει την χαώδη απόσταση και το ανούσιο της συγκρίσεως ανάμεσα στην γήινη και την εκ Θεού ηδονή. Η μία υποβιβάζει, η άλλη ανυψώνει, η μία τυφλώνει, η άλλη φωτίζει η μία υποδουλώνει ,η άλλη απελευθερώνει.

Παρόλ’ αυτά, το στοιχείο που καθιστά λιγότερο δημοφιλή την επιλογή της ανώτερης ηδονής, είναι ότι η βίωσή της προϋποθέτει την υπερφυσική κένωση, που μεταφράζεται σε αγώνα, οδύνη, αυταπάρνηση, υπομονή.

Στην ελεύθερη προαίρεσή μας, λοιπόν, εναπόκειται η επιλογή της ποιότητας των ηδονών που θα γευόμαστε με κριτήριο το κατά πόσο θα μετουσιώνουν τη ζωή μας σε πορεία ανάβασης προς τον ζώντα Θεό ή σε καταδικαστική κατρακύλα προς τη χωματερή του τίποτα…

]]>