Εκκλησία » Πατερικά Κείμενα » Από το Γεροντικό »
Είναι απαραίτητο να νηστεύουμε…;
Πρώτα θα κάνω λόγο για την εγκράτεια στα φαγητά, η οποία είναι αντίθετη της γαστριμαργίας, και για τον τρόπο των νηστειών και την ποσότητα των φαγητών. Και αυτά, όχι από τον εαυτό μου, αλλά καθώς παραλάβαμε από τους αγίους Πατέρες.
Το μυστήριο της Υπακοής
Μου γράφεις, παιδί μου, για τον λογισμό εναντίον του γέροντος. Αυτόν τον λογισμό σου πολύ να τον φοβάσαι· να τον αποφεύγεις ως φίδι φαρμακερό καθότι έχει τρομερή ισχύ στη γενιά μας.
Η “απάτη” του πατριάρχη
Ο άγιος πατριάρχης Αλεξανδρείας Απολλινάριος ήταν πολύ ελεήμων. Κάποιος νέος της Αλεξανδρείας κληρονόμησε από τους γονείς του μια μεγάλη περιουσία σε πλοία και χρυσό. Απέτυχε όμως στη διαχείριση της τα έχασε όλα και έπεσε σε μεγάλη φτώχεια.
Το κλειδί του Παραδείσου
Η κυρία Κατερίνα, λόγω της ηλικίας της, ήταν συνεχώς σε μια καρέκλα, όπου καθόταν με πολλή δυσκολία. Δεν βάδιζε. Άρχισε να μη βλέπει κιόλας. Ήταν όμως χριστιανή που έκανε τα θρησκευτικά της καθήκοντα: το πρωί την προσευχή της, το βράδυ το Απόδειπνο, τους Χαιρετισμούς… Όταν άρχισε να μη βλέπει, μου έλεγε:
–Στενοχωρούμαι, γιατί δεν ξέρω τώρα πώς να περάσω όλη την ήμερα, πώς να διαβάσω τις προσευχές μου.
Ο άθεος φοιτητής
Πριν από αρκετά χρόνια με πλησίασε κάποιος νεαρός φοιτητής. Με πολλή διστακτικότητα, άλλα και με την ένταση του απαιτητικού αναζητητή, μού δήλωσε ότι είναι άθεος, που όμως θα ήθελε πολύ να πιστέψει, άλλα δεν μπορούσε. Χρόνια προσπαθούσε και αναζητούσε, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Να νηστεύουμε!
Εμείς μπορούμε να πούμε ότι νηστεύουμε; Ε, τρώμε τόσα και τόσα. Τώρα νηστεία, παιδιά μου, κάνουμε εμείς; Όταν τρώμε, με συγχωρείτε, τόσα και τόσα φαγητά, έστω αλάδωτα, έστω… Αρκεί ο άνθρωπος να ‘χει την υγεία του και τη θέληση να νηστέψει.
Η δύναμη της υπομονής
Κάποιος μοναχός, από δαιμονική επήρεια, έπεφτε συχνά σε σαρκικό αμάρτημα. Ολοένα όμως βίαζε τον εαυτό του να μην πετάξει το σχήμα του. Και κάνοντας την καθημερινή του προσευχή, ικέτευε το Θεό στενάζοντας και λέγοντας: – Κύριε, θέλω δε θέλω, σώσε με! Γιατί εγώ, σαν λάσπη που είμαι, ποθώ τη βρωμιά της αμαρτίας. Εσύ όμως, σαν [...]
Η θέρμη της μετανοίας
Μιας κόρης, που λεγόταν Ταϊσία, πέθαναν οι γονείς της κι απόμεινε ορφανή. Μετά απ’ αυτό έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη των πατέρων της Σκήτης, και γι’ αρκετό καιρό τους δεχόταν εκεί και τους περιποιόταν. Έπειτα όμως, αφού ξόδεψε όσα είχε, έπεσε σε στέρηση. Την πλησίασαν τότε κάποιοι άνθρωποι διεστραμμένοι και κατόρθωσαν να τη [...]
Το ζητούμενο
Συγκεντρώθηκαν κάποτε οι Πατέρες της Σκήτης και συζητούσαν για το Μελχισεδέκ και ξέχασαν να καλέσουν τον αββά Κόπρη. Ύστερα δε τον κάλεσαν και τον ρώτησαν σχετικά με αυτό. Κι αυτός χτύπησε το στόμα του τρεις φορές και είπε· Αλίμονό σου, Κόπρη, αλίμονό σου, Κόπρη, αλίμονό σου, Κόπρη, γιατί αυτά που σου ζήτησε ο Θεός να [...]
Τα σπλάχνα μου κι η θάλασσα…
Είναι τελείως αδύνατο η θάλασσα να μένει επί πολύ χρονικό διάστημα ίδια. Διότι αυτή που τώρα είναι ομαλή, ακύμαντη και ακίνητη ύστερα από λίγο θα τη δεις ανώμαλη και ορμητική εξαιτίας βίαιων ανέμων. Αλλά και αυτήν που είναι άγρια και αναβράζει από τη θαλασσοταραχή, γρήγορα θα τη δεις να τη σκεπάζει και να τη στρώνει [...]
Μικρός λόγος για τα λόγια μας
«Είπε ο Αββάς Ιωάννης, ότι ανεβαίνοντας προς τη Σκήτη είδε τον οδηγό της καμήλας να μιλάει και να τον ξεσηκώνει σε οργή και, αφού τα παράτησε όλα, έφυγε…». «Άλλοτε πάλι στο θερισμό, άκουσε κάποιον αδελφό οργισμένο να κατηγορεί τον πλησίον και να λέει: ε και συ. Τότε εγκατέλειψε το θερισμό κι έφυγε, για να μη [...]
Μικρός λόγος για όσους προσμένουν το έλεος του Θεού
«Έλεγεν πάλιν ο Αββάς Ησαΐας, ότι εάν θέλη ο Θεός ψυχήν ελεήσαι, αυτή δε αφηνιάζει και ουκ ανέχεται, αλλά το θέλημα αυτής ποιεί, συγχωρεί αυτήν παθείν άπερ ου θέλει, ίνα ούτως αυτόν επιζητήση». Ο γέροντας ασκητής προσπαθεί ν’ απαντήσει με τη διακριτική σοφία του στις εσωτερικές ανησυχίες και τους προβληματισμούς μας: Πόσο ανεξιχνίαστες είναι οι [...]
Ούτω και σύ ποίησον και δύνασαι σωθήναι…
Κάποιος αδελφός πήγε στον αββά Μακάριο τον Αιγύπτιο και του είπε: – Αββά, πες μου λόγο, πώς θα σωθώ;
Μικρός λόγος για τους λογισμούς
«Αδελφός τις ηρώτησε τον Αββάν Ιωσήφ λέγων · τι ποιήσω; Ότι ούτε κακοπαθήσαι δύναμαι, ουδέ εργάζεσθαι και δούναι αγάπην. Λέγει αυτώ ο γέρων · ει ου δύνασαι τούτων ουδέ εν ποιήσαι, καν τήρησον την συνείδησιν από του πλησίον σου από παντός κακού και σώζη…» Η απορία του ασκητή πόσες φορές είναι και δικός μας καημός: [...]
Μικρός λόγος για τους φίλους της θεϊκής βουλής
Είναι κάποιες ώρες, που όχι μόνον ο ανθρώπινος λόγος δεν πείθει και δε γίνεται αποδεκτός από την καρδιά μας, μα ούτε το θεϊκό μήνυμα δεν την αγγίζει, δεν την παρηγορεί. Μένει σκληρή, ξερή, ξένη. Η δοκιμασία ίσως ή ο εγωισμός ή η αμαρτία την κρατούν κλειστή, απρόσιτη, χωρίς φως. Μοιάζει ν’ αποδυναμώνεται κι η θεϊκή [...]
Μικρός λόγος για τους φίλους της σιωπής
«Είπε πάλιν ο Αββάς Ποιμήν, αρχή κακών εστιν ο περισπασμός». Πόσο αληθινός είναι ο λόγος του! Τον νοιώθουμε ίσως πιο πολύ, όσοι αναστρεφόμαστε μέσα στον κόσμο. Ζούμε τη φθορά του περισπασμού, τη διάσπαση, την έλλειψη προσοχής και συγκεντρώσεως. Η εποχή μας μάλιστα με τα χίλια αγαθά, τα ενδιαφέροντα και την προκλητικότητά της μας προσφέρει πληθωρικά [...]
Μικρός λόγος για τους φίλους της προσευχής
Ηρώτησαν τον Αββά Αγάθωνα οι αδελφοί λέγοντες: “ποία αρετή εστί, πάτερ, εν ταις πολιτείαις, έχουσα πλείονα κάματον;” Πες μας, σοφέ γέροντα, στους διάφορους τρόπους της ζωής, ποια αρετή ζητάει τον πιο πολύ κόπο; “…λέγει αυτοίς: …λογίζομαι ότι ουκ έστιν έτερος κάματος, ως το εύξασθαι τω Θεώ”. -Δεν υπάρχει άλλος κόπος πιο δύσκολος, από το να [...]
Φλόγα φόβου Θεού
Διηγήθηκε κάποιος μαθητής σχετικά με το γέροντά του ότι είκοσι ολόκληρα έτη δεν κοιμήθηκε στο πλευρό του, αλλά στο κάθισμά του στο οποίο εργαζόταν εκεί κοιμόταν καθισμένος. Έτρωγε δε ή κάθε δύο μέρες ή κάθε τέσσερις ή κάθε πέντε και έτσι έκανε είκοσι χρόνια. Και όταν έτρωγε, το ένα του χέρι ήταν τεντωμένο σε προσευχή [...]
Μικρός λόγος για τους φίλους του Θεϊκού Νόμου
«…Ευλαβής τις ποτέ υβρίζετο παρά τινος και λέγει προς αυτόν· ηδυνάμην καγώ τα όμοιά σοι λέγειν· αλλ’ ο Νόμος του Θεού κλείει μου το στόμα…». Πόσες φορές ο αγωνιζόμενος πιστός βρίσκεται στη δύσκολη ώρα να επιλέξει: Σιωπή ή απάντηση; Να βάλει τον άλλο, που τον υβρίζει και τον αδικεί στη θέσει του, με ατράνταχτα επιχειρήματα [...]
Πόθος Χριστού έσβεσε πόθον γονέων
Διηγήθηκε κάποιος Πατέρας για τον αββά Ποιμένα και τους αδελφούς του ότι κατοικούσαν στην Αίγυπτο και, ενώ επιθυμούσε η μητέρα τους να τους δει, δεν μπορούσε. Τους παρακολούθησε όμως μια μέρα, όταν έφευγαν στην εκκλησία και τους συνάντησε. Αυτοί μόλις την είδαν γύρισαν και της έκλεισαν την πόρτα στο πρόσωπο. Εκείνη έκραζε μπροστά στην πόρτα [...]
Απαντήσεις
[RSS απαντήσεων]